RAVİ
Urve İbnu Zübeyr

HADİS
Ben ve İbnu Ömer (ra), Hz. Aişe'nin hücresine dayanmıştık, (o içerde dişlerini misvaklıyordu. Bu esnada) misvaktan çıkan sesleri işitiyordum. Ben, İbnu Ömer'e: "Ey Ebu Abdirrahman! Resulullah (sav) Receb ayında umre yaptı mı?" diye sordum. "Evet!" dedi. Ben de, Hz. Aişe (ra)'ye seslendim: "Ey anneciğim, Ebu Abdirrahman'ı dinliyor musun ne söylüyor?" "Ne söylüyor?" dedi. "Resulullah (sav) Receb'te umre yaptı diyor" dedim. Hz. Aişe (ra): "Ebu Abdirrahman'a Allah mağfiret etsin. Ömrüm hakkı için, Receb'de umre yapmadı. [Hem O, nasıl olur da yanılır, Resulullah (sav)'ın] yaptığı her umrede o da hazır bulunmuştu" dedi. İbnu Ömer, Hz. Aişe (ra)'nin bu sözlerini işittiği halde ne "evet!" ne de "hayır!" demedi, sükut etti.

KAYNAK
Buhari, Umre 3; Müslim, Hacc 219, (1266); Tirmizi, Hacc 93, (936, 97); Ebu Davud, Menasik 80, (1991,


BENİMDE VER MURADIMI...!


Eyyüb'ü kurda yedirdin,
Kalbini gönlünü yudurdun,
Sabırlı kulum dedirdin,
Benimde ver muradımı.

Musa'ya asayı verdin,
Emrettin tur dağına saldın,
Musa'ya kelimim dedin,
Benimde ver muradımı,

Münkirler elinden İsa'yı aldın,
İkinci kat semaya saldın,
Mekanın buradır burda kal dedin,
Benimde ver muradımı,

Süleyman'ı tahta oturtun,
tahtını rüzgara götürttün,
Kuşlara hizmetin ettirdin,
Benimde ver muradımı.

İbrahim'i nara attırdın,
Narını gül ihsan ettirdin,
Bülbülü Cebrail'e tutturdun,
Benimde ver muradımı.

Sevgili Habib'in dünyaya geldi,
Dünya ahiret nur ile doldu,
ümmeti olanlar muradın aldı,
Benimde ver muradımı.

Fehmi münacatın,ne söylersin,
Korkun nedendir çok ağlarsın,
Dostun var gönül eylersin,
Benimde ver muradımı.