RAVİ
Amr İbn Şuayb an ebihi an ceddihi

HADİS
Bir adam Aleyhissalatu uesselam'a gelerek: "Ben fakirim, hiçbir şeyim yok, üstelik bir de yetimim var!" dedi. Aleyhissalatu vesselam: "Yetimin malından ye! Ancak bunu yaparken ne israfa kaç, ne aceleci ol, ne de kendine mal et" buyurdular.

KAYNAK
Ebu Davud, Vesaya 8, (2872); Nesai, Vesaya 11, (6, 256)


GELSENE MANSUR....!


Yine haber aldım Şahım Sultan'dan
Açıldı yolların gelsene Mansur,
Görmek ister isen Beytim Nur'unu,
Verdiler haberi gelsene Mansur.

Çağrıldı imzaya cümle hacılar,
Seçtiler orada birçok hacılar,
Acın bu habere duyan hacılar,
Duydun bu haberi gelsene Mansur.

Verdiler manada haberi bana,
Kan ağlar gözlerim inan sen bana,
Gururlu hacılar hep yandı nara,
Duydun bu haberi gelsene Mansur.

Semaya dikilmiş beyt'in Nuru,
Gösterir Muhammed,ümmete onu,
İniyor semadan Melek'ler Kamu,
Bunları gördünde gelsene Mansur.

Semadan Melek'ler indi Beyt'e,
Döndüler tavaf'a Cebrail önde,
Gösterdi Muhammed bunları cümle,
Gördün bu halleri gelsene Mansur.

Mansur'a göründü bu işler ayan,
Gelin bacı,kardeş edeyim beyan,
Göründü gözüme beratın alan,
Baktın bu hallere gelsene Mansur.

Muhammed Mustafa verdi hücceti,
Çok Nebi'ler geldi Hak'kın himmeti,
Gösterdi Mansur'a Nur Mübüvveti,
Bakıp Cemal'ine gelsene Mansur.